Ana Sayfa / Kitaplar / WILLIAM SHAKESPEARE OTHELLO ÖZETİ

WILLIAM SHAKESPEARE OTHELLO ÖZETİ

“Othello adlı oyunu okuduktan sonrasında verelim. Kıskançlık duygusunun ne aşama kuvvetli ve tehlikeli bulunduğunu. “[1

 

OTHELLO HAKKINDA

 

 

Othello, (İngilizce =The Tragedy of Othello, the Moor of Venice) William Shakespeare’in yazdığı trajedilerden biri ve oyunun baş adam kahramanının adıdır. . Shakespeare’in bu oyunu Cinthio tarafınca yazılan “Moor of Venice” adlı kısa hikâyesine dayanarak, ortalama 1603 senesinde yazdığı sanılmaktadır. [2]

Bu oyun beş perdeliktir. Bu özellliği sebebi ile Klasik tregeyaların üç birlik kuralını yıkan ilk eserlerden olma özelliği taşır. William Shakespeare’nin bu ve benzeri öteki oyunları, ilk dram örnekleri sayılır. Bu oyunlarla beraber bayağı kişiler, vakalar, ve mekanlar da tiyatroya dahil olmaya başlamış, hem ağlatısal, hem de komik vakalar bir oyun içinde yer almaya adım atmıştır.

Othello, 1930’lu ve 1940’lı yıllarda Türkiye’de çadır ve halk tiyatrolarında yaygın olarak Arabın İntikamı adıyla temsil edilmiş sonrasında değişik tarihlerde onlarca kere sahnelenmiştir.

Oyun metni olarak Dünya’nın pek oldukca diline çevrilmiş, dünya klasikleri arasına alınmış mühim bir eserdir.  Dünya edebiyatının başyapıtlarından birisidir.

 

 

OYUNUN ZAMANI

 

Vaka 16 yy da geçmektedir. Osmanlıların Akdeniz’de başat oldukları Kıbrıs’ı fethetmek istedikleri bir vakit olarak karşımıza çıkar. Bu bakımdan olaydaki dönemin 1569 yada 1570 yılı olarak belirlemek mümkündür. Osmanlı donanmasının Kıbrıs’a yaklaştığı haberi alınınca, Desdemona ile yeni evlenen Othello, talibi korumak için çaba sarfetmek suretiyle gönderilir. Othello, Venedik Dukalığının deniz komutanı olabilecek kadar kıymetli bir komutandır.

 

OYUNUN MEKÂNI

Vakalar Venedikte adım atar. Venedik soyluları,  Othello’nun evi, Desdamona’nın babasının evi, Venedik sokakları, Dükalık Venedik’deki mekânlardır. Venedik’te meydana gelenleri özetleyen birinci perdeden sonrasında, oyunun tümü Kıbrıs’ta geçer

 

OYUNUN KİŞİLERİ

 

Othello: Ömrü savaşlarda geçmiş, Mağripli bir zenci olmasına karşın, kendisini Venedik devletine adamış, senatörlerin ve halkın sevgisini, itimatını kazanmış bir komutandır. Sinyor Brabantio’nun kızı Desdemona evlidir.  emrindeki bir askerin kara çalmaları yüzünden karısının ihanet ettiğini düşünmeye başlamış ve  vahşileşmiştir. En sonunda, karısını, kendisine ihanet etmiş olduğu kuşkusuyla boğarak öldürür. Karısının masum olduğu ortaya çıkınca, yaptığına pişman olur. Oldukca sevilmiş olduğu karısı olmadan bu dünyada yaşayamayacağını anlamış olur, hançerle intihar eder.

 

Desdemona: Sinyor Brabantio’nun kız evladıdır. Gönlünü Othello’ya kaptırır. Her türlü engeli göze alarak gizlice Othello ile evlenir.  “Desdemona, sıcak, dışadönük, insancıl evine bağlı ürkek ve utangaç bir hanımdır. Yumuşak ve acele kırılacak bir karaktere haizdir. Othello’ya fanatik ona karşı sevecen ve anaçtır. Onun üşümemesine, hasta olmamasına itina gösterir,  Fakat Othello’nun kıskançlığını alevlendiren korkulu bir simge durumuna girer. Elişleriyle uğraşan, aslına bakarsak başka ev hanımlarından pek de değişik olmayan bir kişiliği vardır. Onun en belirgin yanı Othello’yu oldukca sevmesidir.” (Özdemir Nutku, s.16-17)

Kocasının armağan etmiş olduğu mendili bilincinde olmadan kaybetmişi kocası tarafınca azarlanmış gene de sesini çıkarmamıştır. Görmüş olduğu  haksız ve çirkin muamelelere karşın gene de kocasını oldukca sever,. Sonunda kocasın gereksiz kıskançlığı yüzünden boğularak öldürülür.

 

Brabantio: Venedikli bir asil, Desdemona’nın babası, Irkçı bir insandır. Kızının zenci bir insanla evlenmesini kabullenemez. Kızıyla gizlice evlenen Othello’dan sırf zenci olduğundan nefret eder. Kızı Desdemona’yı da bu şekilde bir yanlış yapmış olduğu için yok sayar.

Gratiano – Brabantio’nun adam kardeşi.

Iago: Othello’nun sancak çavuşudur. Emilia’nın kocası, oyunun fena kişisidir. Derhal her insana kötülüğü dokunan, acımasız, ikiyüzlü, kalbi kin ve nefret dolu biridir.

Iago her şeyi fena gözle gören, alaycı, negatif ve bunun için de tehlikeli bir karakterdir. İnsanların zayıf taraflarını derhal algılayabilecek biridir. Çevresindekilerin zayıf tarafını yakalamaya çalışan bir avcıdır..” (Özdemir Nutku, s.16) Komutanı Othello’ya düşmanca duygular besler. Bunun bir sebebi, Othello’nun karısıyla yatmış olduğu söylentisinin kulağına gelmesi, öteki sebebi ise yaver olarak kendisini değil de Cassio’yu seçmiş olmasıdır. Iago, Othello’yu karısından soğutabilmek için Desdemona hakkında iğrenç yalanlar söyler. Othello’nun karısına duyduğu aşkı; kin ve nefrete dönüştürür. Othello, oldukca güvenilmiş olduğu Iago’nun iftiralarına kapılarak karısı Desdemona’yı boğarak öldürür.

 

Emilia: Iago’nun karısı Desdemona’nın hizmetçisidir. Hakkında çıkan mesnetsiz bir söylenti yüzünden kocasıyla arasına bir soğukluk girmiştir. Desdemona’nın düşürdüğü mendili kocasına getirir. Sadece bilincinde olmadan Desdemona’nın kocası tarafınca suçsuz yere öldürülmesine hizmet etmiş olur. Sonradan kocasının ne kadar fena bir insan bulunduğunu anlamış olur, fakat iş işten geçer. Oyunun sonunda, her şeyi göze alarak aslolan suçlunun kocası bulunduğunu anlatır. Kocası Iago tarafınca öldürülür.

 

Cassio: Othello’nun yaveri, genç ve yakışıklı kibar bir subaydır.  Sancak Çavuşu Iago’nun kurduğu tuzağa düşer, sarhoşken taşkınlık yapar, bu yüzden yaverlikten atılır. Kaybetmiş olduğu itibarını tekrardan kazanabilmek için Desdemona’dan yardım ister. Othello, bu görüşmeleri yanlış anlamış olur. Iago, Desdemona’ya kocası tarafınca armağan edilen mendili, gizlice Cassio’nun odasına bırakır. Othello, karısına armağan etmiş olduğu mendili Cassio’nun elinde görünce, karısının kendisini aldattığını düşünür. Cassio güvenilir, dürüst, namuslu bir insandır. Desdemona’ya ve komutanı Othello’ya karşı içinden en küçük bir fenalık geçmez. Othello, Cassio’yu genç,beyaz, yakışıklı , kibar olduğu ve Iago kışkırttığı için kıskanmaya adım atmıştır.  Othello, Iago’dan Cassio’yu öldürmesini ister. Cassio, Iago tarafınca yaralanır.

Bianca: Cassio’nun ara sıra görüştüğü, beraber olduğu, gönül eğlendirdiği düşkün bir hanımdır.

 

Roderigo: Desdemona’ya tek taraflı olarak âşık olan, saf bir adamdır. Iago, bu saf âşığı

Desdemona’ya kavuşturma vaatleriyle kandırır, onun paralarını bir güzel yer. Roderigo, Iago’nun para deposudur.

Lodovico – Brabantio’nun akrabası. Venedikli bir asilzade, Desdomona’nin kuzeni

Montano – Othello’dan bundan önceki Venedik’in Kıbrıs valisi

Soytarı – Montano’un uşağı.

 

 

 

OYUNUN KONUSU

 

Othello’nun mevzusu, Venedik devletinin hizmetinde kahramanlıklar göstermiş Mağripli zenci komutan Othello ile Venedikli asil bir ailenin kızı olan Desdemona’nın aşkları ve kıskançlıklarıdır.  Karısını delicesine seven Othello, Sançak Çavuşu Iago’nun entrikaları ile gereksiz yere karısını kıskanmaya adım atar. Fena bir insanoğlunun neler yapabileceği, gerçekte olmayanları bile gerçekte oluş şeklinde inandırabileceği noktasından hareketle Othello aslı olmayan hileler sonucunda büyük bir kıskançlık krizine kapılır. Emrindeki bir subayın hile ve iftiraları yüzünden karısına armağan etmiş olduğu ve namus simgesi olarak görmüş olduğu mendili başka bir adamın elinde görünce aldatıldığı kuşkusuna kapılıp oldukca sevilmiş olduğu karısını boğarak vahşice öldürecektir.

Oyun kıskançlık, kin, hile, fenalık ve kara çalma üstüne kuruludur. Irkçılık,aşk,kıskançlık ve ihanet-  oyunun eksenindeki ana temalardır.  Othello’nun  en kuvvetli teması “kıskançlık”tır. Orta yaşlı, Zenci bir komutan olan Othello, güzel karısı Desdemona’yı, emrindeki subaydan imrenir. Othello aslına bakarsak kıskanç değil, sakin bir adamken Sancak Çavuşu Iago’nun hile ve iftiraları ile karısını boğarak öldürebilecek bir adama dönüştürülür. “Othello kıskanç doğmamış, kıskanç edilmiştir. Eğer akıllara sığmayacak kadar fena ve fena olmasıyla birlikte da akıllı bir hain olan Iago’nun eline düşmese, kıskançlığın ne işe yaradığını bilmeyecektir Othello. Fakat Iago’nun Othello’yu mahvetmeye kesin olduğu, oyunun daha ilk sahnesinden anlaşılır. Ve Iago bu sonucu uygulamaya koyunca, Othello onun elinde istediği şeklinde oynattığı bir kuklaya dönüşür.” (Mina Urgan, s.206) [3]

 

 

 

 

Othello Oyununun Özeti

 

(Vaka Örgüsü)[4]

 

Birinci Perde

Othello, Venedik’in hizmetinde çalışan, savaşlarda gösterdiği başarı ve kahramanlıklarla halkın sevgisini ve itimatını kazanmış, Mağripli zenci bir komutandır. Halk ve ileri gelenler tarafınca oldukca sevilen bu Berberi zenci komutan Desdemona’ya âşık olur. Şehrin ileri gelenlerinden Sinyor Brabantio’nun kızı olan Desdemona da Othello’yu sevmektedir. Sinyor Brabantio’nun kızı Desdemona ile Othello gizlice evliliğe ilk adımını atmıştır. Önceleri saygı duyulan Othello’nun arkasından bu zenci beyaz eşiyle olan evliliği sonucu birçok dedikodu çıkar.

Roderigo şaşkın, saf ve salak bir adamdır. Desdemona’nın peşinden koşmuş, sadece ondan yüz bulamamıştır. Sevilmiş olduğu kızı elinden almış olduğu için Othello’ya kin duymaktadır. Iago ise, yaverlik görevine Michael Cassio’nun gelip, kendisinin daha düşük bir aşama olan sancak çavuşluğuna getirilmesini hazmedemez. Komutanı Othello’ya, haksızlık yapmış olduğu için kin duymaya adım atmıştır.  Iago kin ve nefretini saklamayı,  dost görünerek bu haksızlığı onlara pahalıya ödetmeyi düşünmektedir

Iago ile Roderigo gecenin geç bir saatinde Sinyor Brabantio’nun evinde giderek bağırıp çağırmaya adım atar

“Evinize, kızınıza, paralarınıza göz kulak olun! Hırsız var, hırsız!” (s.28)

“Vallahi billahi, soyuldunuz. Bir şeyler giyinin üstünüze derhal, Kocamış bir kara koç, sizin ak kuzunuza atlıyor.” (s.29)

Bu seslere uyanıp, evine bakan Sinyor Brabantio, kızının evde olmadığın görmüş, Kızının, Mağripli’ye kaçtığını anlamıştır. Brabantio birkaç muhafızla telaşla kızını aramaya çıkar.

Aynı gece Venedik Düka’sı, Osmanlı donanmasının Kıbrıs’a yöneldiği bilgisi üstüne senatoyu toplamıştır. Othello senato salonuna giderken Brabantio ile karşılaşır. Brabantio, kızının aklını çelip onu kaçırılmış olduğu için olanca öfkesiyle Othello’ya hakaretler eder. Othello’yu sırf zenci olduğundan aşağılar, kendisine damat olarak yakıştıramaz. Büyüler yaparak, ilaçlar içirerek kızını kandırdığını söyler.

 

Düka’nın çağrısı acil toplantısının yapıldığı salona giderler. Senatörler oldukca telaşlıdırlar. Düka, Kıbrıs’ı müdafa görevini Othello’ya verir. Othello, senatörlerin ve halkın itimatını kazanmış, tecrübeli bir komutandır.

Sinyor Brabantio, Othello’yu Düka’ya şikâyet ederek.,Othello’nun büyülerle ve ilaçlarla kızını kandırıp kaçırdığını söyler.  Yiğit Othello, Brabantio’nun mesnetsiz suçlamalarına karşı kendisini savunur. Othello, Sinyor Brabantio’nun kendisini, sık sık evine çağırdığını,  başından geçen vakaları anlatmasını istediğini, kızı Desdemona’nın da bu maceraları heyecanla dinlediğini, kendisine acıdığı için de Desdemona’yı sevdiğini anlatır.

“Babası severdi beni, çağırırdı sık sık evine; Anlatmamı isterdi durmadan hayatımın hikâyesini, Yıl yıl katıldığım savaşları, kuşatmaları, başımdan geçenleri.Ta çocukluk günlerimden adım atar, anlat söylediği ana kadar,Baştan başa anlatırdım tüm hayatımı ben de….

O, beni başımdan geçen tehlikeler için sevmiş oldu, Ben de onu, anlattıklarıma acıdı diye. Kullandığım tek büyü bu işte.” (s.46-47)

Düka, Othello’nun yapmış olduğu konuşmadan, içtenliğine inanır. Bunun bir gönül işi bulunduğunu ve  bu işte bir yanlışlık olmadığını söyleyerek Sinyor Brabantio’dan tavrını yumuşatmasını ister. Brabantio, gönülsüz bir halde kızı Desdemona’yı Othello’ya vermeyi kabul eder, sadece kızına da hiddet dolu sözler söylemekten kendini alamaz. Düka, Othello’ya Kıbrıs’a bir sefer yapmasını ve derhal bu gece yola çıkmasını söyler. Desdemona, kocasıyla beraber Kıbrıs’a gitmek için Düka’dan izin ister. Düka, gidip gitmeme kararını kendilerine bırakır. Othello, karısı Desdemona’yı getirmesi için, sancak çavuşu Iago’ya emanet eder.

 

Othello’nun içtenliğine inanan Düka, toplantıyı kapatırken Sinyor Brabantio’ya  “Asil sinyor, eğer erdem güzellikten yoksun değilse, / Damadınız kara olmaktan oldukca aktır.” (s.52) diyerek teselli eder. Sinyor Brabantio’da Othello’ya “Aklın var ise gözünü dört aç Mağripli. / Babasını aldattı o, seni de aldatabilir.” (s.52) diyerek onu huzursuz etmeye çalışır. Othello, Brabantio’nun bu sözlerine “Canım feda karımın bana bağlılığına.” (s.52)  diyerek karşılık vermiştir.

Roderigo, ise Otehello’nun karısı Desdemona’yı evvelden beri seven bir genç askerdir. Sevilmiş olduğu kızı kaybeden saf âşık Roderigo, Iago’nun yanına gelmiş olarak intihar edeceğini söyler. Iago, saf arkadaşı Roderigo’ya kesesini parayla doldurmasını, yüzüne de bir asker sakalı takmasını ve kendileriyle birlikte Kıbrıs’a gelmesini önerir. Eğer bu tarz şeyleri yaparsan ve sözümü de dinlersen  “Kısa bir süre sonrasında Desdemona’nın tadına bakacaksın” diye tembih eder.

“Kendini denize atacakmış?… Takma bir asker sakalıyla yüzünü sertleştir, cenk neredeyse oraya gel.. Desdemona’nın Mağripli’den soğuması uzun sürmez -keseni parayla doldur- doğal Mağripli de ondan bıkacaktır. Başlangıcı aniden olanın sonu da acele gelir. Desdemona’nın tadına bakacaksın. Boğulmanın Tanrı belesını versin! Kafandan çıkart at bunu. Onsuz boğulup gebermektense, zevk uğruna ipe gitmen oldukca daha iyi.” (s.54-55)

 

Sancak Çavuşu Iago,  Roderigo’yu kendisi için para deposu bir sersem olarak görmektedir. Komutanı Othello’ya karşı, – karısı ile ilişkisi var şüphesi ve daha iyi bir yetki ile görevlendirmediği sebebi ile -derin bir kin duymaktadır. Karısı Emilia’nın kendisini Othello’yla aldattığı söylentileri de her insanın dilindedir. Bu söylentinin aslı olup olmadığına aldırış etmeden karısının kendisini aldattığını düşünmektedir. Bunun öcünü almak için haince planlar kurmaya başlamış Yaver Cassio ile Desdemona içinde bir yakınlık olduğu şüphesini yayarak Othello’dan intikam alacaktır.

 

İkinci Perde

 

Othello ve birliği Kıbrıs’a giderken güçlü bir fırtınaya yakalanmış, fırtınada Osmanlı birliği da oldukca ağır kayıplar verip dağılmıştır.  Adaya ilkin Yaver Cassio’nun gemisi derhal arkasından da Iago’nun gemisi ulaşmıştır. Bu gemiler fırtınanın gücüyle adaya ön görülen süreden yedi gün ilkin gelmiştir. Iago, karısı Emilia ve Desdemona ile karaya çıkarlar. Desdemona, kocasının gelmediğini öğrenince kaygı içindeyken Yaver Cassio, Desdemona’ya karşı oldukça kibar davranmaktadır. Bu konum altında, Iago, haince planlar kurmaktadır.  Bir süre sonrasında Othello’nun gemisi de görünür. Othello, karısını görmüş olduğu için oldukca sevinmiş ve Kıbrıs halkına, Osmanlı donanmasının battığını, cenk tehlikesinin geçtiğini söylemiştir.

Iago, saf âşık Roderigo’yu doldurmaya adım atar.  Desdemona’nın Yaver Cassio ile aşk yaşadığını ve Yaver Cassio’nun kösnü düşkünü zampara bir adam olduğuna inandırmayı başarmıştır. Roderigo’ya nöbet esansında Cassio’ya “ Sen fena bir askersin”  diyerek kızdırması için nasihat verir.  Böylece Cassıo ile Roderıgo tartışacak, aralarında kavga çıkartacak sonuçta ise Iago, Cassio’yu yaverlik görevinden attırarak öcünü almış olacaktır. Iago’nun planına gore; Roderigo, Yaver Cassio’yu kızdıracak, Iago ise sarhoş etmiş olduğu askerleri kışkırtarak kargaşa çıkmasına niçin olacaktır.

 

Kıbrıs halkı savaştan kurtuldukları için şenlik yapmış olacaktır. Othello, Nöbetçilerin sorumluluğunu yaveri Cassio’ya verip,  karısının yanına gider. Iago; nöbetçilere, askerlere ve Kıbrıslı gençlere kucak dolusu içki içirmiştir.  Nöbetçiler ile görevli olan Cassio’ya da içki içirip onu sarhoş etmeyi başarır.. Cassio, nöbet yerlerini dolaşmaya çıkınca Roderigo hareketlenir. Iago, eski vali Montano’ ile söyleşi etmekte ona  “Cassio’nun iyi bir asker bulunduğunu, fakat içki alışkanlığının oldukca fena bulunduğunu “ anlatmaktadır. Bu sırada Cassio’nun küfürler savurarak Roderigo’yu kovaladığı görülür ve Cassio, Roderigo’yu pataklamaya adım atar. Iago’nun sözleriyle dolduruşa gelen asil Montano, Yaver Cassio’nun önüne geçerek “,ona sarhoş bulunduğunu, kendisine başat olmasını “ söyler. Yarı sarhoş bir halde olan Cassio, hiddet ile Montano’ya da saldırarak onu yaralar. Iago, orada bulunanları galeyana getirir ve asla yoktan büyük bir kargaşa çıkmasına niçin olur. Hepimiz birbirine girip kavga etmeye başlayınca, alarm çanları çalmaya adım atar.

 

Çan seslerini duyan Othello gelmiş olarak ortamı sakinleştirdikten sonrasında Iago’ya bu kargaşayı kimin başlattığını sorar. Yaveri Cassio’yu ve asil Montano’yu azarlar. Othello, çavuşu Iago’dan olanı biteni anlatmasını ister. Iago kurnaz ve zekice söz oyunlarıyla, Cassio’yu koruyormuş şeklinde fakat  gerçekte Cassio’yu her açıdan  suçlayan bir izahat yapar. Othello’yu, Yaveri Cassio’nun suçlu olduğuna inandırmayı başarır. Othello, Cassio’nun yaverlik görevine son verir. Iago,  Casıo’yu teselli ediyor şeklinde görünürken içten içe, planlarının tek tek gerçekleştirmesinden dolayı büyük bir luk içindedir. . Cassio’ya, Desdemona’ya giderek, Othello’nun  kendisini bağışlaması için yardım istemesini önerir.

“Bu saf alık şimdi Desdemona’ya gidecek, Kendisi için ısrarla ondan Mağripli’ye yalvarmasını isteyecek. Ben de o sırada Mağripli’nin kulağına zehrimi akıtırım: Karısının Cassio’ya cinsel bir çekim duyduğunu, Cassio’ya yaranmak için bu şekilde yalvardığını anlatırım. Böylece karısının erdemlerine olan inancını Mağripli’nin bakış açısından silerim; Desdemona’nın o kar beyaz namusunu Katran kuyusuna çeviririm.” (s.90-91)

Fakat bu olaylardan sonrasında Roderigo, Iago’ya “ parasının tükendiğini, bir güzel de dayak yediğini, beş parasız, fakat azıcık akıllanmış olarak Venedik’e döneceğini” söyleyerek sitayiş etmeye adım atmıştır.  Kurnaz Iago, ise ona ufak bir acıya karşılık rakibi Cassio’yu yerinden ettiğini söylerek Roderıgo’yu sakinleştirir.  Iago’nun yeni planı, yakışıklı Cassio ile Desdemona konuşurlarken, Othello’nun onları görmesini sağlamaktır.

 

Üçüncü Perde

 

Cassio, Iago’nun karısı Emilia’dan kendisini Desdemona ile görüştürmesi için yardım ister. Cassio, Desdemona ile görüşür ve Kocası Othello’nun kendisini bağışlaması için onunla konuşmasını ister. Desdemona, elinden geleni yapacağına söz verir.

 

Othello ile Iago’nun geldiklerini gören Cassio, oradan uzaklaşır. Othello, karısının yanından ayrılan kişinin Cassio bulunduğunu görmüş Iago, ise fırsattan istifade, “Bak işte, bunu beğenmedim.” (s.99) diyerek Othello’nun yüreğine ilk şüphe tohumlarını serpmiştir. Üstelik durumun bilincinde olmayan Desdemona ısrarla kocasından Cassio’yu bağışlamasını istemiştir.

Nifak tohuları ekmek isteyen Iago, Othello’bub kıskançlığını körüklemek için Othello’ya  Cassio’nun Desdemona’yı daha öncesinden tanıyıp tanımadığını sorar. Othello, çavuşu Iago’nun tatsız bir şeyler ima etmeye çalıştığını anlamıştır.. Iago, karısı Othello’ya  Cassio’  karın ile birlikteyken gözünü dört açmalısın “ diyerek fitne vermiştir.  . Othello, karısının namusundan güvenilir bulunduğunu söylerken  şüphe ve kıskançlık ile yüreği dolmaya adım atmıştır.

 

“… bir kez fırsat verdin mi kuşkuya Karara da vardın anlamına gelir… Karım güzel, kendine bakıyor, dostluktan hoşlanıyor, Hep beraberce görüşüyor, güzel şarkı söylüyor…En küçük bir korkum, bir kuşkum yokKarım aldatır diye beni noksanlarım yüzünden. Gözleri görüyordu beni seçerken.” (s.109)

Iago ise Othello’yu en zayıf yerinden vurmaktadır. Desdemona’nın kendi ülkesinden, bir erkekle değil de zenci bir insanla evlenmesinin doğaya aykırı bulunduğunu Othello’ya ima eder.

“Oysa doğada her şey dengi denginedir –Bu şekilde davranan hanımlarda cinsel istekler, Sapıkça anormallikler, doğaya aykırı düşüncelerden gelir –Fakat bağışlayın beni – bu sözlerim,Bilhassa karınız için söylenmiş değil;Olur a, bigün eskiye döner de,Kendi soyundan erkekleri canı çeker bir ihtimal,.” (s.112)

Iago’nun  bu sözlerinden sonrasında Othello’nun içindeki şüphe iyice güçlenir. Desdemona gelir. Othello, şakaklarının ağrıdığını söyler. Desdemona,  bilincinde olmadan Othello’nun kendisine armağan etmiş olduğu mendili yere düşürür. Desdemona’nın düşürdüğü bu mendili Emilia bulur. Emilia, kocasının bu mendili çalması için bir ihtimal yüz kez yalvardığını anımsar. Kocasının bu mendili ısrarla istemesine pek bir anlam veremese de bu mendili bulmuş olduğu için gene de sevinir.. Emilia, mendili kocasına götürür. Iago, mendili görünce oldukca sevinir. Karısına bu mendilden hiç kimseye bahsetmemesini sıkıca tembihler.

Karısının kendisine ihanet etmiş olduğu kuşkusu, yiğit Othello’nun yüreğini yakıp kavurur.

“Vallahi billahi, bilmeden üst üste aldatılmak, Aldatıldığından kuşkulanmaktan oldukca daha iyi… Her gece rahat uyuyordum, tasasızdım, yerindeydi keyfim. Dudaklarında Cassio’nun öpüşlerini duymuyordum….Tüm ordugâh, en ufak ırgatına kadar hepsi Tatmış olsaydı onun güzel bedenini,Ve tek ben bilmeseydim bunu mutlu kalırdım asla eğer olmazsa.Ah, bundan sonrasında elveda gönül rahatlığına!Elveda rahat! Elveda refah!” (s.118)

 

Perişan bir halde olan Othello, Iago’dan Desdemona’nın Cassio ile ilişkisi bulunduğunu sağlam kanıtlarla ispatlamasını ister, aksi takdirde kendisini öldüreceğini söyler. Iago, komutanı Othello’nun kıskançlık duygusunun iyice kabardığını görür. Othello’nun kuşkularını daha da çoğaltmak için yeni yalanlar sıralar. Bir gece Cassio’da kaldığını, onun uykusunda Desdemona’yı sayıkladığını, üstü çilek işlemeli bir mendili onun elinde gördüğünü, bu mendille sakalını sildiğini söyler. Othello, bu iki sağlam kanıttan sonrasında, karısının kendisini aldattığına kati olarak inanır. Kalbinde aşkın yerini, nefret ve intikam duyguları alır.

 

“Ah, o alçağın kırk bin canı olsa keşke! Tek bir can oldukca azca öcümü almak için. Şimdi anladım doğru bulunduğunu: Iago, bak buraya… Ey aşk, ceberrüt nefrete bırak tacını da, gönlündeki tahtını da! Yılandilinin zehriyle dopdolu göğsüm kabar artık!” (s.124-125)

Bu sözler üstüne Iago, ne kadar kanlı olursa olsun onun hizmetinde bulunduğunu söyler. Othello, çavuşu Iago’dan Cassio’yu öldürmesini isteyerek Iago’yu yaveri yapar. Othello nezle bulunduğunu söyleyerek karısından armağan etmiş olduğu mendili ister. Desdemona mendili kaybetmiş olduğu için, kocasına ne diyeceğini bilmesi imkansız.

“O mendili bir çingene vermiş anneme. Bir büyücüymüş, insanoğlunun aklından geçenleri okuyabilirmiş derhal. Anneme, bu mendili yanında tuttuğu sürece, Kocasının ona âşık olup bağlı kalacağını, Fakat onu kaybederse ya da armağan ederse birine, Babamın bakış açısından düşeceğini, Söylemiş. Ölürken bana verdi annem mendili, Alınyazısı bana bir eş verdiğinde, onu karıma vermemi istedi. Ben de yerine getirdim isteğini;.” (s.130)

Desdemona’nın mendili getirememesi, Othello’nun kuşkularını kuvvetlendirir. Karısının kendisini Cassio’yla aldattığından asla kuşkusu yoktur artık.

Cassio, odasında bulmuş olduğu mendili Bianca’ya verir. Bianca, ise bu mendilin başka bir hanıma ilişik bulunduğunu düşünerek Cassio’yu imrenir.

 

Dördüncü Perde

Yaver olan Iago, Cassio’yla ilgili iğrenç yalanlarına yenilerini ekler. Cassio’nun Desdemona ile beraber bulunduğunu kendisine anlattığını söyler. Othello,  karısının başka biriyle yatmış olduğu düşüncesine dayanamaz ve krize girer. Bu sırada Cassio, komutanını o zaman görünce endişelenir. Iago, Cassio’yu gönderir. Bir süre sonrasında Othello kendine gelir. Iago, komutanına bir yere gizlenmesini, Cassio’nun ile konuşurken onun &nbs ……

 

 

Kaynak : http://www.edebiyatvesanatakademisi.com/yabanci-roman-ozetleri/othello-ozet-ve-inceleme-william-shakespeare-4273.aspx

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir