Ana Sayfa / Galeri / Sanat Akımlarının Öncüleri ve Ünlü Eserleri

Sanat Akımlarının Öncüleri ve Ünlü Eserleri

Fotoğraf sanatı hakkında salt bilgimizi birazcık daha genişletmek adına sanat akımlarına ve bu akımların öncülerine bir göz atalım.

1. Doğalcılık / Doğacılık

19. yüzyılın sonu ve 20. yüzyılın başlangıcında Fransa’da ortaya çıkan sanat akımıdır. Doğacılık, nesnelerin olduğu benzer biçimde görülmesi ve betimlenmesi anlayışına dayanıyor. Yaşamı ve nesneleri bilimsel bir nesnellikle ele alan, gerçeği  anlatmaya odaklı doğacılık için, realizmin daha ileri düzeye ulaşmış biçimi denebilir.

Bu akımla beraber gerçekçilik zenginleşti ve biçimi öne çıkarmak önemini yitirdi.

Temsilcileri:

Jean-Baptiste Camille Corot, Alfred Sisley, Camille Pissaro, Claude Monet izlenimcilik öncesi yapıtlarında doğalcılığın izlerini taşırlar.


Jean Baptiste Camille Corot

2. İzlenimcilik / Empresyonizm

19. yüzyıl sonları ile 20. yüzyıl başlarında Fransa’da etkili olan akım, fikir ya da görüntü olarak algılanan her şeyin insanda bıraktığı izlenimleri resmeder. Bilimsel nitelikli eğitime karşıdır.

Bazı bilimsel kuramlar; rengin bir tek nesneden yansıyan bir ışık bulunduğunu savunuyordu. Bu kuramdan yola çıkan İzlenimciler, nesnenin bir parçası benzer biçimde görülen öz renginden uzaklaştılar ve nesneleri kendilerinde bıraktıkları izlenimlere nazaran resmettiler.

1860 sonlarında Claude Monet, resimde renk ve biçimi mevzudan daha ön plana çıkardı. Perspektif derinliğini en aza indirerek, düz renk alanlar kullandı. Akıma adını veren “İzlenim: Gündoğumu” adlı tabloyu meydana getiren da Monet idi.

Temsilcileri:

Claude Monet, Camille Pissarro, Pierre Auguste Renoir, Alfred Sisley, Berthe Morisot, Armand Guillaumin, Jean-Frederic Bazille


Claude Monet

3. Ard İzlenimcilik / Post Empresyonizm

Fransa’da, İzlenimciliğin kurallarına tepkiyle hayata merhaba dedi. Ard İzlenimciliğin temsilcileri olan sanatçılar, sanat yaşamlarına İzlenimcilikle başlamışlardı. Sadece bu akımın kimi sınırlamalarını aşmak ve resimlerine kişisellik katmak istiyorlardı.

Zaman içinde kişisel ifade resimlerine yansıdı. İzlenimciliğin canlı ve parlak renkleri yanında, gelenekselin dışına çıkan mevzu anlayışı da bu sanatçıları etkilemeyi sürdürdü. Ard İzlenimcilik bir süre sonrasında yerini Fovizm ve Kübizm’e bıraktı.

Temsilcileri:

Paul Cezanne, Georges Seurat, Paul Gauguin, Vincent van Gogh, Henri de Toulouse-Lautrec


Van Gogh

4. Fovizm / Yırtıcılık

1898 – 1908 yılları aralığında Fransa’da etkili olan dışavurumcu fotoğraf akımı. Fovizmin yaratıcısı Henri Matisse’tir. Bu akım, mekânı parlak renkli boyaları başka renklerle karıştırmadan yansıtır ve tıpkı İzlenimciler benzer biçimde doğayı direkt tasvir eder. Eleştirmen Vauxalles, Paris’te Fovistlerin açmış olduğu sergiyi gezerken ‘fovist’ sözcüğünü kullanır. Fransızca’da ‘fauve’, yırtıcı hayvan anlamına gelmektedir. Akım adını buradan alır.

Fovizm ile üç boyutlu mekânı geleneksel olarak yorumlamak yerine renklerin hareketiyle tanımlamak anlam kazanmıştır.

Temsilcileri:

Henri Matisse, Andre Derain, Maurice de Vlaminck, Raoul Dufy, Georges Braque, Albert Marquet, Kees van Dongen, Henri Manguin, Charles Camoin, Jean Puy, Othon Friesz


Henri Matisse

5. Kübizm

“Doğadaki her şey küreye, koniye ve silindire dayanır.” sözünü şiar edinen akımın sanatçıları, çevredeki her şeyi geometrik biçimler olarak görür.

Pablo Picasso ve Georges Braque‘ın Paris’te geliştirdikleri Kübizm, 20. yüzyılın en yenilikçi akımı sayılır. Sanatın gelişiminde bir devrim olarak nitelenen Kübizm, geleneksel perspektife karşı çıkmış; doğadaki şekil, doku, renk ve mekânları yansılamak etmek yerine, parçalara ayrılmış nesneleri çeşitli yönlerden aynı anda algılanabilecek şekilde yan yana getirerek yeni bir gerçeklik yaratmıştır. Kübistler şekil sorununu ön plana alıp rengi ikinci plana atmışlardır.

Temsilcileri:

Pablo Picasso, Juan Gris, Fernand Léger, Georges Braque, Jacques Limpchitz, Aleksander Archipenko


Pablo Picasso

6. Fütürizm / Dinamik-Hareket

1909 Senesinde İtalya’da ilkin şiirde sonrasında da resimde ortaya çıkan, geçmiş ve geleneksel görüşleri reddeden bir akımdır. Fütürizm’de yapılmak istenen şey, evrendeki hareketin bir anını saptamak değil; hareketin kendini duyurmaktır. Bu akıma nazaran her şey hareket halindedir ve değişmektedir. Hareket halindeki varlıkların gözde bıraktıkları tesir algılanıncaya dek hareket tekrardan değişmiş olur. Bundan dolayı, koşan bir at, dört değil yirmi ayaklıdır ve ayakların hareketi de üçgen biçimindedir. Pek acele hareket eden bir insan ya da cisim, çizgilerini hava içinde eritir. Bu yüzden gözlerimiz, onun yapısını fark etmez. Oldukca acele hareket eden cisim sanki parçalanmış moleküller halindedir. Bu bilimsel gerçek fütüristlerin sanat görüşü olmuştur. Bunlar daha fazlaca fırtınalı denizler, son hızla giden otomobiller, dansözler benzer biçimde hareketli mevzuları seçmişlerdir.

Temsilcileri:

Umberto Boccioni, Giacano Balla, Carlo Cara, Luigi Russolo, Gino Severini, Marcel Dumchamp


Umberto Boccioni

7. Dadaizm / Dadacılık

1916 senesinde İsviçre’de bir grup sanatçı ve yazarın başlatmış olduğu akımdır. Dadaizm’i öteki akımlardan ayıran temel özelliği “yıkıcı” olmasıdır. Sanata, kaide ve disiplinlere karşı tepki olan Dadaizm, Birinci Dünya Savaşının yarattığı çöküntülerin sonucu olarak ortaya çıkmıştır. Sanat ve güzel duyu duygusu olmayan Dadaistler’in mantıksız mevzu seçtikleri; kâğıt, tahta ve benzeri malzemelerden acayip tekniklerle fotoğraf yaptıkları görülür. Bu akım akılcılığa karşı bir protestodur.

Temsilcileri:

Marcel Dumchamp, Francis Picabia, Kurt Schwitters, Max Ernts, Raoul Hausmann


Francis Picabia

8. Sürrealizm / Gerçek Üstücülük

1916’dan bu yana tesirini sürdüren çağdaş sanat akımıdır. Figürler hiçbir vakit var olmayacak düşsel bir ortamda bir kompozisyon içinde sunulur. İlkel toplumların sanatları da sürrealistlerin ilgi alanındadır. Sürrealist ressamlar tabiat ananın mantıki görünüşünü değil, insanoğlunun rüyalarındaki alemi göstermek istemişlerdir.

Temsilcileri:

Giorgio de Chirico, Max Ernst, Jean Arp, Francis Picabia, Marc Chagal, Rene Magritte, Yves Tanguy, Alberto Giacometti, Salvador Dali, Frida Kahlo, Paul Delvaux, Joan Miro, Man Rey, Henri Rousseau


Salvador Dali

9. Puvantilizm / Noktacılık

Neo-Empresyonizm (Yeni İzlenimcilik) olarak da anılan bu akım, Izlenimci görüşlerin tesirinde kalmış ve bir bakıma da onun devamı sayılmıştır. Puvantilistler bilimsel metotlarla renk karışımını uygulamışlardır. Puvantilizm’de amaç göz yöntemiyle renk karışımını sağlamaktır. Bu akımın sanatçıları renkleri paletlerinde karıştırmayıp direk tuval üstünde noktalar halinde koyarak çalışıyorlardı.

Temsilcileri:

Georges Seurat, Paul Signac


George Seurat

10. Sembolizm / Simgecilik

Fransa‘da 1880 yıllarında ilkin edebiyatta, sonrasında resimde ortaya çıkan Sembolizm, Realizme ve Empresyonizme karşı çıkan ve düşünceyi sembollerle ifade etmeyi deneyen bir sanat akımıdır. “Düş” ön planda olmasına karşın dinî ve mistik ögelere ağırlıklı olarak yer verildi. “Düş” terimi, Sembolistler’e nazaran yenilikçi bir güçtü.

Temsilcileri:

Gustave Moreau, Chavannes, Arnold Böcklin, Redon ve Ensor’dur.


Gustave Moreau

11. POP-ART (Popüler sanat)

1950’lerin sonunda İngiltere’de doğan akım, ondan sonra birçok yerde gelişim göstermiştir. Pop-art adı ilk kez 1954’te İngiliz sanat eleştirmeni Lawrence Alloway tarafınca kullanıldı. Bu akımın sanatçıları, sanayi ürünü artıklardan gazete parçalarına, insan ile eşyalardan alınmış mulajlardan, hazır tabiat nesnelerine kadar her türlü malzemeyi kullanmış ve sanat yapıtı olarak sunmuşlardır. Pop-art gerçek ile görüntüyü çarpıcı şekilde ortaya koyar ve hazırcı insanı eleştirir.

Temsilcileri:

Amerikalı Pop-art sanatçıları; Roy Lichtenstein (1923), Andy Warhol
İngiliz Pop-art’çılar; Paolozzi, Hamilton, Peter Blake, Allan Jhones


Andy Warhol

OKUDUYSANIZ yada IZLEDIYSENIZ PAYLAŞIN LÜTFEN HERKES OKUSUN ve IZLESIN.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir