Ana Sayfa / Akustik / Müziğin Hassas Meleği Kurt Cobain’in Hikayesi ve Şüpheli İntihar Notu

Müziğin Hassas Meleği Kurt Cobain’in Hikayesi ve Şüpheli İntihar Notu

“Don Cobain’le niçin evlendim? Ben o zamanlar her şeyin bir sebebi olduğuna inanırdım.
Kurt, doğmalıydı.”
– Wendy Cobain

Kurt Donald Cobain, 20 Şubat 1967’de Aberdeen, Washington’da dünyaya geldi. 9 yaşına kadar yalnızca Beatles dinlemişti.

Burçlara pek inanmasak da, gerçek bir balık burcuydu. Minik yaşlardan beri müziğe ve resme meraklı olan Kurt, hiperaktif, meraklı, yaratıcı ve son aşama duygusal bir çocuktu. Hiçbir vakit standart ve mutlu bir aile yaşantısına haiz olamamıştı. Anne ve babası o hemen hemen fazlaca küçükken ayrılınca, oradan oraya sürüklenerek sonunda kendine ilişik bir yaşama haiz olmaya, tutunmaya çalıştı. “Something In The Way” isminde parçada, köprü altlarında yaşamış olduğu günleri anlatır.

Bugün, ölümünün 23. senesinde bu yazıyı yazarken gözlerimizi dolduran, hayranı olduğumuz bu yaşam, gerçek bir trajediydi. Yapmış olduğu hiçbir şeyden görevli tutulamayacak biriydi sanki; tüm yanlışları, aslen karşı karşıya olduğu kötülüğün altında ezilmesinin etkisiydi. Oldukça uzun yazmak isterdik, fakat bu şekilde gerekiyor.

Gene de bu tarz şeyleri yazmak, hassaslığının kurbanı bir meleğin yaşamını yazmak benzer biçimde.

Birçok arkadaşı oldu ve birkaçıyla da müzik grubu oluşturdu. Erken yaşta marijuana ve alkolle tanıştı, yapmış olduğu müziğe yaşam tarzını olduğu benzer biçimde yansıttı. Yaratmak onun için bir yaşam amacıydı; kelimenin tam anlamıyla Kurt, yaratmadan duramıyordu.

1987’de dostlarıyla son müzik grubunu kuracaktı. Birçok değişik isim değişikliğinden sonrasında, bigün sonuncusuyla stüdyoya gelmişti: Nirvana.

Nirvana grubuyla ilk albüm “Bleach”i piyasaya sundular. “About A Girl”, “School” benzer biçimde parçaları içeren albümde “Love Buzz” dışındaki tüm şarkılar Kurt tarafınca yazılmış ve bestelenmişti.

Nirvana’yla yoluna devam eden Kurt, yeni şarkılar yazmayı bırakmamıştı ve o zamanlar sıradaki albümün iyi mi bir tesir yaratacağının bir ihtimal kendisi bile bilincinde değildi.

Yeni albümünün tüm şarkıları demo halinde kaydedildikten sonrasında Kurt, dinlemesi için kaydı annesine verdi. Anası Wendy, kaydı bitirdikten sonrasında korkmuş ve ağlamıştı: Ona nazaran bu albüm mükemmeldi ve yer yerinden oynayacaktı. Kurt artık ünlüydü.
Şundan dolayı o kayıt “Nevermind” albümüydü.

Sırada şöhret imtihanı vardı.
Ve Kurt, artık devamlı eroin kullanmaya başlamıştı. “I just wanna reach $3.000.000 then become a full-time junky.”

İniş çıkışlı ruh hali, ki kendisi tipik bir manik depresiftir, tüm yaşamını etkileyen ve kendisine nazaran eroine başvurma sebebi olan mide ağrısı, öfkesi, sahnede kırdığı gitarlar… Bir taraftan bir neslin karakterini etkileyen, ulusal marşını (Smells Like Teen Spirit) yazan Cobain, öteki taraftan o günden bu güne dek anne babalarının çocuklarını rock yıldız olmaktan uzak tutma sebebi haline gelmişti.

Basına yalnızca bu şekilde yansımak onu üzdükçe, onun nefreti daha da büyüyordu. Medyanın iki yüzlülüğüyle, insanların çıkarcılığıyla başa çıkabilmek için fazla hassastı.

Ara sıra görüştüğü, Hole grubunun solisti Courtney Love’la bir süre sonrasında sevgili oldular. Courtney, tıpkı kendisi benzer biçimde biriydi. Sesini kirleterek kullanışı, serkeş ve isyankar yaşam tarzıyla dışarıdan fazlaca uyumlu görünüyorlardı. 24 Şubat 1992’de tenha bir yerde, hiçbir inanca bağlı olmayan bir rahip huzurunda evlendiler. Tanık olarak da bir yolcuyu aldılar. Sonrasında Kurt, eroinden kurtulmak adına hastaneye yattı.

18 Ağustos 1992’de, kızları Frances Bean Cobain dünyaya geldi. Fakat Kurt, dayanılmaz mide ağrılarından hala kurtulabilmiş değildi ve çareyi eroinde arıyordu. Eroini hiçbir vakit tam anlamıyla bırakamamıştı.

Kızı Frances Bean Cobain geçtiğimiz yıllarda, babasıyla bu kadar fazlaca gündeme gelmek istemediğini belirtti ve annesinin yanında yer aldı çoğu zaman. 2015’teyse mükemmel bir belgesel fikrini ortaya attı ve yapımcılığını üstlendi, sonucunda hakkaten yararlı bir yapım oldu. “Kurt Cobain: Montage of Hack”.
2 saatlik bu belgeselde Kurt’ün anası dahil birçok kişinin ağzından onu tanıyabiliyoruz. Ek olarak belgeselde Kurt’ün asla görülmemiş küçüklük fotoğrafları, video kayıtları ve şarkı kayıtları bulunuyor.

Bizlere nazaran Montage of Hack belgeseli, Kurt Cobain’i tanıyabileceğiniz en keyifli film oldu. Fakat kendi kızı tarafınca yaratılan bu belgesel, birazcık da “Kurt kendi isteğiyle öldü, Courtney suçsuzdu” demenin bir başka yolu olmuş. İntiharın Cobain ailesinde yaygın bir durum olduğu benzer biçimde bilgiler verilmiş. Uzun sayılabilecek bir belgesel, ve buna karşın Kurt’ün intiharından kısacık bahsedilmiş. Hepsi, Courtney Love’ın Kurt Cobain’in intiharında etkili olduğu teorilerini tekrardan düşünmeye itiyor. Günümüzde birçok hayranı hala Kurt’ün ölümünün peşini bırakmış değil ve siteler kuruyorlar, kampanyalar başlatıyorlar, olayın tekrardan gündeme getirilmesini istiyorlar.

Nirvana’nın eski davulcusu ve Foo Fighters grubunun kurucusu Dave Grohl, Kurt’ün ölümünden sonrasında bir röportajında, onun mükemmel bir dinleyici bulunduğunu ve onunla söyleşi etmenin kendisini fazlaca rahatlattığını söyler. Fakat belgesel, çoğu zaman bu tür güzel yanlarından ziyade, uyuşturucu problemi ve dengesizliği üstünde duruyor.

Her ne kadar Kurt, yaşamı süresince eroinle ve öteki birçok zararı dokunan alışkanlığıyla boğuşmuş olsa da birçok yakın arkadaşı, belgeselde ya da pek fazlaca değişik yerde duyduğumuz depresif ve intihara eğilimli sözlerinin aksine, Kurt’ün son zamanlarında asla ve asla intihardan bahsetmediğini, aksine yaşam dolu bulunduğunu ve espriler yaptığından bahsetmiştir.
Kurt’ün kronik depresyonu herkesçe bilinse de, intihar edeceğini belli eden hiçbir davranışının ya da sözünün olmaması garip. Çocukken “Jimi Hendrix benzer biçimde öleceğim ve konuşulacağım” benzer biçimde söylemleri, ya da bu durumu sezdiren şarkı sözleri olsa bile, bu tarz şeyleri o kadar da önemseyerek yapmadığını görebiliriz; nitekim bir röportajında “Sözlerime aşırı anlam yüklenmesini anlamıyorum. Sandığınız kadar anlamlı değiller, yalnız aklıma geliyor ve yazıyorum.” demişti. Nirvana grubu ve bilhassa de Kurt, o yıllarda röportaj vermekten nefret etmeleriyle bilinirdi.

Kurt Cobain’in cesedi, 8 Nisan 1994’te, doğrusu ölümünden 3 gün sonrasında, Seattle’daki evinin salonunda bulunmuş oldu. İddiaya nazaran kendisini eve kilitlemişti, notunu yazmıştı ve yüzüne doğrulttuğu pompalı tüfeği ateşleyerek kendini öldürmüştü.
Fakat intiharı hakkında, üstü kapatılmış birçok nokta vardı: Otopsisinde Kurt’ün kanında, tüfeği kavrayıp kendine doğrultarak tetiğe basamayacağı dozda eroin olduğu anlaşıldı. Öteki taraftan mermi kovanın sağa düşmesi gerekirken solda bulunmuş olduğu söyleniyordu.

Derhal bir tavsiye; 2015’te çıkan öteki bir belgesel var: Soaked In Bleach. Bu belgesel, tüm delilleri tek tek işliyor ve bittiğinde Kurt’ün intihar etmediğine, öldürüldüğüne güvenli bile olabilirsiniz.

Öteki tutarsız nokta ise intihar notuydu. Notun büyük bir kısmında intihardan bahsediyor benzer biçimde görünmüyordu Kurt, daha fazlaca müziği bırakmak ya da ara vermek isteyen bir tavrı vardı. Son bölümde ise el yazısı gözle görülür bir halde değişiyordu ve aniden elveda etmeye başlıyordu sanki.
Söylentiye nazaran, son kısmı yazan şahıs Kurt değil, Courtney’di; cüzdanında da Kurt’ün el yazısının öykünmek edilerek çalışmış olduğu anlaşılan bir not çıkmıştı.

Son olarak intihar notunu ve kendi çevirimizi de paylaşmak istedik. Bu notu Kurt, çocukken yarattığı düşsel arkadaşı Boddah’ya ithaf ediyor.

“Boddah’ya,

Deneyimli bir salağın ağzından konuşmak –Kuvvetsiz ve çocuk benzer biçimde şikayetlenen biri olmayı tercih ederdi-. Bu, fazlaca kolay anlaşılabilir bir not olmalı.

Seneler sonrasında, ilk tanıtımımdan beri, topluluğumuzun iç içeliği ve özgürlüğü ile ilgili terbiye kuralları, punk rock 101 derslerinin tüm o ikazlarının fazlaca doğru bulunduğunu kanıtladı. Şimdi baktığımda, senelerdir okumak ve yazmakla beraber; müzik yaratmaktan olduğu benzer biçimde dinlemekten de coşku duyamıyorum. Bunlardan dolayı kelimelerin ötesinde bir suçluluk duyuyorum.

Örnek olarak biz sahne arkasındayken, ışıklar kapandığında ve kalabalığın o manik kükreyişi başladığında bu beni, kalabalığın gösterdiği hayranlıktan, sevgiden inanılmaz zevk duyuyor benzer biçimde görünen Freddie Mercury kadar etkilemiyor. Bu hakkaten fanatik olduğum ve imrendiğim bir şey. Gerçek şu ki, sizi kandıramam. Hiçbirinizi. Bu ne sizin için, ne de benim için adil olur. Düşünebildiğim en fena suçum şu olabilir: Kalabalığı rol yaparak coşturmak ve sanki yüzde yüz eğleniyormuş benzer biçimde hareket etmek. Kimi zaman sahneye çıkmadan ilkin iş yerine giriş için kart basmam gerekiyor benzer biçimde hissediyorum. Bunu kıymetli hale getirebilmek için elimden gelen her şeyi yaptım ve yapıyorum, Tanrım inan bana yapıyorum fakat kafi olmuyor. Benim ve bizim birçok insanı etkilediğimiz ve eğlendirdiğimiz gerçeğini kabul ediyorum. Şu narsistlerden biri gibiyim, her şeyin kıymetini sadece kaybettiğinde anlayan.

Ben fazlaca hassasım. Çocukken haiz olduğum o coşkuyu tekrardan kazanmam için birazcık uyuşmam gerek.

Son üç turumuzda kişisel olarak tanıdığım insanlardan ve hayranlarımızdan fazlaca daha yoğun keyif aldım; fakat gene de her insana karşı hissettiğim o hayal kırıklığından, suçluluk duygusundan ve empatiden kurtulamadım. Hepimizin içinde iyilik var ve sanırım hakkaten insanları fazlaca seviyorum, öyleki ki bu beni fazlaca üzüyor. Minik, kırılgan, kıymet bilmeyen balık burcu. Tanrım, niçin yalnız tadını çıkarmıyorum? Bilmiyorum.

Hırs ve empatiyle dolu tanrıça bir karım ve bana çocukluğumu fazlaca fazla anımsatan bir kızım var, şefkatli ve tanıştığı herkesi öpen. Şundan dolayı hepimiz iyidir ve asla kimse ona zarar vermez. Ve zor bela geldiğim bu nokta beni korkutuyor. Frances’in benim benzer biçimde acınası, kendine zarar vermeye eğilimli, ölü bir rockçı olması fikrine dayanamıyorum.

İyi yapıyorum, fazlaca iyi yapıyorum ve minnettarım, fakat 7 yaşından beri genel olarak tüm insanlara karşı nefretle doldum. İyi idame ya da anlayışlı olmak onlara fazlaca kolay geldiği için. Sevdiğim ve onlar için fazlaca üzüldüğüm için. Sanırım.

Hepinize yanan çukurumdan, midemden teşekkür ediyorum. Geçtiğimiz seneler süresince yolladığınız mektuplarınız ve endişeleriniz için. Oldukça dengesizim, fazlaca karamsarım bebeğim. Tutkum yok artık, ve hatırla,

Sönüp gitmektense, yanmak iyidir.

Sulh, sevgi, empati.

Kurt Cobain

Frances ve Courtney, sunağınızda olacağım.

Lütfen devam et Courtney, Frances için.

Onun yaşamı için. Bensiz daha iyi olacak olan.

SİZİ SEVİYORUM, SİZİ SEVİYORUM”

OKUDUYSANIZ yada IZLEDIYSENIZ PAYLAŞIN LÜTFEN HERKES OKUSUN ve IZLESIN.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir