Ana Sayfa / Konser / Kadıköy Emek Sahnesinde Nisan Ayında…

Kadıköy Emek Sahnesinde Nisan Ayında…

 


“Ya Da Herhangi Bir Yer”

H: … olabilir fakat arkama bakmadan gittiğim için pişman değilim.

J: Ben de kalıp arkama bakmadığım için pişman değilim.

Seneler sonrasında döndüğünüz eviniz herhangi bir yere dönüştüyse ya da dönen şahıs sizin için herhangi birine dönüştüyse geçmişle mi yüzleşmek daha zor olsa gerek yoksa gelecekle mi?

Tasarlayan: Yazgı Karadeniz
Yöneten: Melih Pamukçu
Oynayanlar: Yazgı Karadeniz, Melih Pamukçu
Dramaturji: Selen Kartay
Müzik Tasarım: Davet Beklen
Müzik Uygulama: Gülfem Güler, İsmail Hakkı Gayretli
Dekor: Selen Kartay
Aksesuar: Zeynep Nur Azer
Poster Tasarım: Tuluğ Ünlütürk
Ses-Işık Kumanda: Zuhal Ayvazlar, Nur İpek Vardar
Oyun Fotoğrafları: Cansu Ayduran

Süre: 80 dakika, Tek perde

6 Nisan Cuma 20:30

Arada
Aynı yerde doğan aynı kültürle büyümüş iki şahıs… ozan ve canan…
Ozan lise çağlarında doğduğu yeri terk ederek (İzmir’de ufak bir ege kasabası) okumak için İstanbul’a gelir… Lise bittikten sonrasında üniversite ve iş yaşamını da İstanbul’da sürdürür… Daha çocuk yaşta babasını kaybeden Ozan’ın tek sahip olduğu ona her daim destek olan ailesindeki tek şahıs annesidir… Ozan İstanbul’da hayatına devam ederken annesine kanser teşhisi konulur… doktorlar azca bir ömrü kaldığını söylediğin de her şey değişik bir hal alır… Annesinin sayılı günleri kala tek evladı olan Ozandan son bir isteği vardır… Mürüvvetini görmek… Ömrü yeterse de torun sahibi olmak… Fakat Ozan hayatındaki bu köktencilik karar ve değişim için hazır değildir… Annesinin ise kafasında çoktan biri vardır… Kasabanın kendini geliştirmiş temiz ve güzel kızı Canan… Canan Ozan’ı küçüklüğünden beri tanıyan ve kim bilir onun yaşamış olduğu hayata imrenen bir kızdır… Canan kasabadaki öteki kızlar benzer biçimde değil kendi ayakları üstünde duran başarı göstermiş bir bayan olmak istemiştir… Bir elin parmağını geçmeyecek üniversite mezunu kızlardan biridir… Kim bilir Ozan’ın annesinin Cananı Ozana uygun görmesinin en büyük sebebi budur… Annesinin bulmuş olduğu kıza iyi fena tanımış olduğu Canan’a tamam der Ozan…  Şimdi iki taraf içinde yeni bir yaşam başlamaktadır… Annenin tahmin edilemeyen kalan ömrü sebebiyle vakalar oldukça acele gelişir… Tanışma nişan düğün derken 3 ay içinde Ozan ve Canan artık karı koca olmuştur…  Peki iki tarafta buna hazır mıdır? Günümüzde iyice azalmış olan görücü usulü evlilik bu gençleri mutlu edecek mi? Evlilik denizinde mutluluk limanına ulaşmak mı olacak kaderleri?  Yoksa fırtınalı denizde alabora mı olacak iki yaşam? Sonsuza kadar saklanması ihtiyaç duyulan bir sır bigün ortaya çıkarsa kaç yaşamı mahvedebilir?

Oyuncular: Yelda Alp, Hakan Kutlay Kutlu
Yazan: Hakan Kutlay Kutlu
Yöneten: İsmail Can Törtop
Genel Sanat Danışmanı: Göksel Kortay
Müzik: Didem Sökmen & Tuğba Özay & Ertan Özkan
Ses Ve Işık: Eda Karagedik
Seslendirme: Hülya Şen

16 Nisan Pazartesi 20:30


Leonce ile Lena’nın Müzikli Güldürüsü

“Şu insanoğlu neler, neler yapmışlardır can sıkıntısından! Canları sıkılmış olduğu için okurlar, aşık olurlar, evlenirler, çocuk yaparlar, canları sıkılmış olduğu için sonunda da ölürler. Tüm bu işleri yaparken de oldukça ciddi bir yüz takınırlar, en gülünç yanları da budur işte. Tüm bu dahiler, bu sersemler, bu ana, babalar, bu deliler, cahiller hepsi, hepsi aslına bakarsak can sıkıntısının kurbanlarıdır; hepsi boş gezenin boş kalfasıdır!”

(Oyun Karl Georg Büchner’in “Leonce ile Lena” adlı oyunundan uyarlanmıştır)

Uyarlayan ve Yöneten: İlknur Güneş
Dramaturji: İlknur Güneş
Koreografi: Utku Demirkaya
Dekor Ve Işık Tasarımı: Onur Alagöz
Müzik Tasarımı: Arda Öztürk
Kostüm Tasarımı: İlkay Demirkaya
Müzik Direktörü: Helin Irmak Demirel
Reji Asistanı: Serra Aydoğdu
Işık Operatörü: Çağatay Varol
Poster Tasarımı: İrem Çağla Seyidoğlu
Oyuncular: Sercan Elikara, Yağmur Dumrul, Fatih Dağıdır, Servet Oğuzyer, Ensar Kaplan, Berrak Tuna Altuna, Ozan Vasıta, Dinç Aydoğdu

Müzikli Kara Güldürü / Tek Perde

20 Nisan Cuma 20:30


Sevmekten Öldü Desinler

” Ne yapsak, sert coğrafyada büyüdük diye, kalbimiz sulanınca yeşermeyelim mi?”

Şehrin batağında şarkıcılık hayalleri kuran Gönül’ün hayaline ortak edemediği Mustafa’sı, mahalleden arkadaşı Sevda’sı, pavyon sahibi Hamdi’si ve rengarenk Ahmet’iyle anlattığı bir yükselememe hikayesi. Arabeskin, pavyon ışıklarının, yitip giden masalların mum ışığında, oyuncunun anlatıcıya dönüştüğü bir anti-melodram.

-Masal işte, Sevmekten öldü desinler!
-onun bir suçu yok.
-Kimin?
-Masalın…

Yazan: Murat Mahmutyazıcıoğlu
Yöneten: Berfin Zenderlioğlu
Dramaturg: Nesrin Karadağ
Müzik: Burçak Çöllü
Koreografi: Senem Oluz
Kostüm Tasarımı: Çağla Yıldırım
Dekor Tasarımı: Berfin Zenderlioğlu
Işık Tasarımı: Alev Topal
Dekor Uygulama: Serkan Kavurt

Oynayanlar: Hamdi Alp, İbrahim Halaçoğlu, Meltem Yılmazkaya, Onur Berk Arslanoğlu, Pınar Yıldırım

22 Nisan Pazar 19:00
28 Nisan Cumartesi 20:30

 
Küründen Kabare

Bir dönmenin merak uyandıran dehşetengiz hikayesi: Çiççuuuuvvvv
‘Iyi mi döndüm?’

Küründen Kabare’de bir zamanlar haber bültenlerinde dehşet saçarken gördüğünüz, o oldukça
eğlendiğiniz mekandaki şen şakrak solistliğinden bildiğiniz, yoldan geçerken çaktırmadan süzdüğünüz, katliam haberlerinde ne de sık rastladığınız… fakat transseksüellikle ilgili ne kadar fikriniz, pozitif ya da negatif ne kadar önyargınız olursa olsun aslına bakarsak daha ilkin asla tanışmadığınız Serpil’le tanışacaksınız.

Küründen Kabare; bu gün hala toplumsal şiddetin en açık şekline maruz kalan bir trans kişinin
öyküsünü bu kez farklılıklar üstünden değil, benzerlikler üstünden anlatmayı seçiyor ve cinsellik işçiliği de yapmış, tacizler, karakollar, dayaklar da görmüş geçirmiş, sonuçta bir ihtimal herkesten fazla fakat hem de hepimiz benzer biçimde hayatta kalmak için direnen Serpil’in ağlatısal fakat bir o denli da ironik öyküsünü, gerçek vakalarla kurguyu iç içe geçiren bir oyunla sahneye taşıyor ve aslına bakarsak pek oldukça şekilde iliklerimize kadar işlemiş toplumsal iki yüzlülüğümüzle bizi bir kez daha hesaplaşmaya çağırıyor.

Yazan-Oynayan: Seyhan Arman
Yönetmen: Melisa İclal Yamanarda
Dramaturg: Sinem Özlek
Sahne-Kostüm Tasarım: Aslı Ersüzer
Işık Tasarım: Cem Yılmazer
Yönetmen Yardımcısı: İlsu Olcahan Kubak
Müzik-Şarkı sözleri: Seyhan Arman
Dış Ses: Engin Alkan

23 Nisan Pazartesi 20:30

Tato / Baba
Oyun bir cenazeyle adım atar. Franio ve anası, tabutun başlangıcında babaları için bir araya gelen topluluğu karşılarlar. Oyun bu anıyla adım atar ve genç oğul Franio bu anıdan sonrasında çocukluğundan günümüze bir yolculuğa çıkar ve bu yolculuğunu seyirciye aktarır. Bunu yaparken anlattıklarını canlandıran öteki oyuncular, Akasya Çiçeği’nden, Kova’ya, Küçük Tavşan’a, hatta duvardaki Küf’e kadar değişik karakterlere bürünürler. Franio’nun anlattığı ev canlanır, geçmiş cisimleşmiş bir halde sahnede vücut bulur.
Bir oyunculuk performansı olarak öne çıkan oyunun yorumunda, Polonya’daki bir ailede yaşananların aslına bakarsak ne kadar oldukça Türkiye’ye ve baba erkil sisteme dokunduğunu deneyimleyecek olan seyirciyi, trajediyle güldürü içinde gidip gelen oldukça açılımlı varlıklı bir oyun bekliyor.

Vakalar doğal ki Türkiye’de değil Polonya’da gelişiyor! Zira mevzumuz babalar ve onların aileden başlayıp yaşamımıza sirayet eden baskın düzeni…

Yazan: Artur Palyga
Yöneten: Yeşim Özsoy
Oyuncular: Erdem Kaynarca, Onur Gürçay, Özge Korkmaz, Ceren Demirel, Akant Çetin, Serhat Gücüm, Barkın Sarp
Dramaturji: Ferdi Çetin
Dekor ve Kostüm Tasarımı: Esin Çınar
Işık Tasarımı: Yüksel Aymaz
Hareket Tasarımı: Tuğçe Tuna Ulugün
Müzik Tasarımı: Monika Bulanda
Fotoğraf: Alengirhane
Grafik Tasarım: Ethem Onur Bilgiç

30 Nisan Pazartesi 20:30

 

OKUDUYSANIZ yada IZLEDIYSENIZ PAYLAŞIN LÜTFEN HERKEZ OKUSUN HERKEZ IZLESIN. 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir